ادوارد مورداک یکی از عجیب ترین انسان هایی بود که در قرن نوزدهم زندگی می کرد. عجیب بودن مرداک به دلیل داشتن توانایی خاص یا انجام کارهای شگفت انگیز نبود بلکه این مرد انگلیسی دارای دو صورت بود!

مورداک در یکی از خانواده های ثروتمند انگلیسی متولد شده بود اما با تمام ثروتی که خانواده اش داشت و در آینده به او به ارث می رسید وی هیچ گاه احساس خوشبختی نکرد زیرا یک صورت اضافی و بسیار زشت و تو رفته در پشت سر او وجود داشت.

البته صورت دوم مورداک نه می توانست صحبت کند و نه چیزی بخورد، اما در نهایت شگفتی می توانست بخندد یا گریه کند و مثل یک صورتک همیشه به پشت سر او چسیبده بود و او را همه جا همراهی می کرد.

ادوارد که جوانی ۲۰ ساله بود، به هیچ عنوان مانند هم سن وسال هایش نمی توانست خوش باشد و از زندگی اش لذت ببرد چرا که کمتر کسی حاضر به دوستی با مورداک بود و وی همیشه در تنهایی به سر می برد. کودکان با دیدن او پا به فرار می گذاشتند و از نگاه مردم کوچه و خیابان معلوم بود که هیچ کس تمایلی به صحبت با او ندارد. مورداک نه تنها روزها از دست سر خودش آرامش نداشت، بلکه شب ها هم نمی توانست سر راحت روی بالشت بگذارد. با رسیدن شب وقتی همه به خواب فرو می رفتند، همیشه از اتاق مورداک صدای نجواهی عجیبی به گوش می رسید، صداهایی که بیشتر شبیه زمزمه بود تا صحبت کردن. مورداک کاملاً در خواب بود و با نجواهایی که از پشت سرش می آمد از خواب می پرید، این صدای وحشتناک از دهان صورت دوم مورداک خارج می شد. هرشب، صورت دوم او شروع به گفتن جملات عجیب و غریب می کرد و مورداک به هیچ عنوان نمی توانست مانع این کار شود و هیچ کنترلی روی صورت خود نداشت.

مورداک ثروتمند بود و برای جدا کردن صورت دوم خود به هیچ عنوان مشکل مالی نداشت از این رو تصمیم گرفت شر صورت مزاحم را از سر خودش کم کند چرا که معتقد بود صورتش جملات شیطانی به زبان می آورد. او نزد چندین پزشک رفت و برای آنها توضیح داد که چگونه این صورت زندگی آرام را از او گرفته و التماس کرد هرطور شده این صورت شیطانی را از او جدا کنند اما هیچ پزشکی راضی به انجام این کار نشد. تحمل چنین زندگی ای برای مورداک بسیار سخت شده بود، او سعی می کرد با یاد گرفتن موسیقی فکرش را از صورت مزاحم منحرف کند اما مزاحمت های صورتش آن قدر زیاد شده بود که دیگر نمی توانست تحمل کند و برای همین در ۲۳ سالگی اقدام به خودکشی کرد.

درباره چگونگی خودکشی مورداک اطلاعات زیادی در دست نیست، بعضی ها می گویند که او با خوردن سم، خود را کشت و بعضی دیگر نیز می گویند که وی با شلیک گلوله به پیشانی اش جان خود را گرفت. اما شیوه خودکشی مرد بیچاره هرچه بود که او پیش از مرگ وصیتنامه ای نوشت و خواست که پیش از دفن کردنش حتماً صورت شیطانی او را کاملاً از بین ببرند تا مبادا در گور هم باعث آزاد و اذیت او شود. درباره جزئیات زندگی ادوارد مورداک اطلاعات بسیار اندکی در دست است و حتی زمان تولد و مرگ او دقیقاً مشخص نیست. مورد عجیب درباره او زمانی اتفاق افتاد که علم پزشکی پیشرفت چندانی نکرده بود و اطلاعات به جا مانده از او نتیجه داستان هایی است که سینه به سینه از مردم نقل شده است.

در بعضی از داستان ها آورده اند که صورت دوم ادوارد چهره یک دختر زیبا بود اما به عقیده پزشکان که احتمال می دهند صورت دوم ادوارد قل انگلی او بود چنین داستانی کاملاً اشتباه است زیر معمولاً قل های انگلی از یک جنسیت هستند.

نمونه هایی زیبا از جدیدترین مدل های مانتو بهاره سال 92 را تماشا کنید.

 

مهناز افشار یکی از سوپر استار های سینمای ایران. بعد از استقبال بالا از فیلم آتش بس شایعه ازدواج او با محمدرضا گلزار بر سر زبان ها افتاد. او میگوید این خبر تلخ ترین خبر عمرش بوده است.

مهناز افشار در حالی وارد 35 سالگی می شود که هنوز تصمیمی برای ازدواج ندارد. او سال 1377 با بازی در فیلم <<دوستان>>وارد سینماشد اما 2 سال بعد،فیلم<<شور عشق>>او را به شهرت رساند و بعد از آن تا امروز یکی از ستاره های سینمای ایران بوده،هر چند در مصاحبه هایش از عشقش به خانواده و تشکیل یک زندگی مشترک گفته است اما هنوز تصمیمی برای ازدواج ندارد البته چند سال قبل پس از فروش خیره کننده<<آتش بس>>شایعه ازدواج او و محمدرضا گلزار سر زبان ها افتاد که به گفته خودش یکی از تلخ ترین خاطره های زندگی هنری و شخصی اش است. او در این باره می گوید:<<یکی از دوستانم با من تماس گرفت تا به دیدنم بیاید. کمی ناراحت بود.

 

 عصر به دیدنم آمد،در دستش مجله ای بود که آن را از من مخفی می کرد،به خوردن چای دعوتش کردم. نشست،شروع کرد آسمان و ریسمان را به هم بافتن تا اینکه مجله را به من نشان داد،روی مجله با تیتر بزرگ ماجرای قصد ازدواج من با یکی از سوپراستارهای سینمای ایران درج شده بود...شوکه شده بودم،باورم نمی شد،چند بار مطلب را از اول تا آخر خواندم و برای خودم تکرارش کردم خیلی ناراحت بودم که چگونه ممکن است برای کسب سود،چنین دروغ بزرگی را به عنوان خبر به مردم بدهند.

 

در این مورد کار به شکایت و تشکیل پرونده برای صاحب امتیاز و مدیر مسئول نشریه کشید اما این کار او ضررمعنوی زیادی را برای من به همراه داشت و این حادثه را به یکی از خاطرات و حوادث تلخ زندگی ام تبدیل کرد.

عصرایران - بعد از ظهر 15 بهمن 1391 ، صحن علنی مجلس شورای اسلامی شاهد سخنانی از رئیس جمهور بود که یادآور مناظره های انتخابات ریاست جمهوری و "بگم؟ بگم؟" های احمدی نژاد بود.

ماجرا از آنجا آغاز شد که احمدی نژاد در پشت تریبون گفت: من نواری دارم که خیلی چیزها را روشن می کند اما دوستانم گفته اند آن را پخش نکنم.
اما لاریجانی بلافاصله خطاب به رئیس جمهور گفت: هر چه دارید پخش کنید و نگذارید چیزی مخفی بماند.

سپس احمدی نژاد با اندکی تأخیر ، نوار را پخش کرد ، نواری که چیزی از مکالمات آن ، مشخص نبود و فقط صداهای مبهمی از آن می آمد.
احمدی نژاد ، بعد از پخش این نوار نامفهوم ، صداهای نامفهوم آن را بازخوانی کرد و گفت که در این نوار ، برادر رئیس مجلس ، برای اخذ امتیازاتی پیش سعید مرتضوی رفته بود.

در پی پخش این فایل نامفهوم ، علی لاریجانی درباره آن چنین گفت که اولاً ارتباطی بین این فایل و استیضاح وجود ندارد ، ثانیاً اگر برادرش مشکلی دارد ، احمدی نژاد مستنداتش را به دادگاه ارائه دهد.

اما مهم تر از همه این ها ، نکته ای بود که علی لاریجانی با زیرکی آن را فاش کرد تا توپی که احمدی نژاد به سمت زمین رئیس مجلس شوت کرده بود ، با ضدحمله لاریجانی به "محوطه 18 قدم احمدی نژاد" برگردد و "بگم بگم؟" احمدی نژاد که این بار در قالب "نوار را بذارم؟ بذارم؟" جلوه گر شده بود ، به طور آشکاری به زیان وی تمام شود.

لاریجانی فاش کرد که ساعت 7 صبح روز استیضاح ، فروزنده ، معاون رئیس جمهور به نزد وی آمده و گفته که پیامی فوری از جانب احمدی نژاد دارد.
فروزنده به لاریجانی گفته بوده که به نفع اوست استیضاح را از دستور کار مجلس خارج کند زیرا احمدی نژاد نواری از یکی از بستگان لاریجانی دارد که اگر در مجلس پخش کند ، برای لاریجانی بد می شود.

لاریجانی بعد از این تهدید گفته است: استیضاح لغو نمی شود و احمدی نژاد هم اگر نواری دارد ، پخش کند و چیزی کم نگذارد.

در واقع ، اتفاق ساعت 7 صبح ، ارتباط تامّ و تمامی با سخنان ساعت 4 بعد از ظهر احمدی نژاد در مجلس دارد و این ، همان جایی است که احمدی نژاد در محاسباتش در نظر نگرفته بود.

احمدی نژاد در ابتدای بحث نوار ، اعلام کرد که نواری دارد ولی نمی خواهد آن را پخش کند. احتمالاً او گمان می کرد با توجه به پیام تهدیدی که صبح همان روز به لاریجانی فرستاده بود ، رئیس مجلس از کنار این جمله احمدی نژاد که"نوار دارم ولی پخش نمی کنم" رد خواهد شد ولی لاریجانی ، چندین بار و به اصرار تأکید کرد که احمدی نژاد حتماً نوار را پخش کند.
احمدی نژاد هم بعد از کمی این پا و آن پا کردن و دعوت از نمایندگان برای فرستادن صلوات ، فایل مورد اشاره را پخش کرد.

اگر احمدی نژاد ، اول صبح روز استیضاح ، پیام تهدید به رئیس مجلس نمی فرستاد و مستقیماً نوار مورد ادعا را پخش می کرد ، می شد با مسامحه پذیرفت که قصد احمدی نژاد ، افشای یک خلاف قانون است(به فرض وجود) ولی وقتی احمدی نژاد ، ابتدا پیغام می فرستد که بیا معامله کنیم و وقتی جواب رد لاریجانی را می شنود ، اقدام به پخش نوار می کند ، دیگر نمی توان به حسن نیتش باور داشت چون معنای پیام صبح این بود که شما آدم مرا استیضاح نکنید و من هم هوای فامیل شما را دارم ؛ در واقع ، پیام 7 صبح احمدی نژاد دعوت به یک معامله سیاسی برای قانون شکنی متقابل بود.

پخش این فایل در مجلس ، باعث شد که لاریجانی فرصت بیابد و از پیشنهاد 7 صبح احمدی نژاد برای معامله پرده بردارد و اتفاقاً برای لاریجانی خوب شد که به این مناسبت ، توانست اعلام کند که زیر بار معامله پنهانی نرفته است زیرا خلافی نکرده تا نگران افشایش باشد و اگر ریگی به کفشش بود ، همان صبح ، قضیه را با احمدی نژاد حل و فصل می کرد. این ، همان نکته ای بود که احمدی نژاد در محاسباتش در نظر نگرفته بود.

به علاوه علی لاریجانی با زیرکی دیپلماتیکی توانست از این فرصت استفاده کند و بخشی از سخنان داوود احمدی نژاد ، برادر رئیس جمهور درباره فساد مالی اطرافیان رئیس جمهور و ارتباط آنها با خارج را تیتروار علنی کند و نهایتاً کنایه ای سنگین به احمدی نژاد بیاید که اگر برادر من تخلفی کرده ، به آن رسیدگی شود و فرق من و شما در این است که من مانع رسیدگی نمی شوم ولی شما مانع رسیدگی به پرونده های اطرافیان تان هستید.

اما فارغ از این بحث و جدل بسیار صریح و جدی ، نکته بسیار مهمی که نباید مغفول باشد ، کیفیت "بسیار نازل ، واقعاً نامفهوم و خراب" صدا در فایل پخش شده توسط احمدی نژاد است.

آن طور که احمدی نژاد گفته است ، حدود بیست و چند ساعت نوار ویدئویی دارد که از جلسات افراد مختلف با مرتضوی ضبط شده است. حال سوال جدی و منطقی این است که اگر مرتضوی و دولت ، خواسته اند از جلسات خاص، با افرادی نظیر برادر لاریجانی فیلم برداری و مستند سازی کنند ، چرا این کار را با کیفیتی چنین نازل انجام داده اند به طوری که صحبت های طرفین ، اصلاً مفهوم نیست و باید احمدی نژاد از روی کاغذی که قبلاً تهیه شده ، بگوید که این چه گفت و آن یکی چه گفت؟!

قطعاً کسی که بخواهد در چنان سطحی ، مستند سازی صوتی و تصویری مخفیانه انجام دهد ، می تواند حتی با امکانات عادی بازار هم ، با کیفیت بسیار عالی ، صدا و تصویر را ضبط کند تا نیازی به متن تایپی نباشد(!) ؛ لذا این احتمال دور از ذهن نیست که صدای ضبط شده ، دارای کیفیت بوده ولی آن را مخدوش کرده اند تا بتوانند آنچه خود می خواهند به طرفین گفت و گو نسبت دهند و الاّ نمی توان عقلاً پذیرفت که این همه امکانات ، نتوانسته باشند دو کلمه حرف را درست و حسابی ضبط کرده باشند که اگر واقعاً نتوانسته اند ، باید تأسف خورد به حال سیستمی که در قرن 21 و با این همه امکانات ، خواسته صدای کسی را ضبط کند ولی نتوانسته است!

به هر حال ، امروز ، روزی بود که گیوتین "بگم؟ بگم؟" های احمدی نژاد ، بی آن که ثمری داشته باشد ، فرود آمد و مشخص شد که اولاً آنچه سال ها در این خصوص می گفت ، در چه حدی است و ثانیاً بقیه هم کلی "بگم؟ بگم؟" ناگفته دارند و گر پرده بیفتد ، احمدی نژاد هم باید در ردیف اول پاسخگویی باشد.